W okresie zabaw w piasku, podróży wakacyjnych, i wzmożonych kontaktów dzieci ze zwierzętami dochodzi do zwiększonego ryzyka zakażenia pasożytami jelitowymi np : owsikami, lambliami, czy tasiemcami. Pasożyty łatwo przenoszą się drogą pokarmową i wziewną , za pośrednictwem brudnych rąk, skażonego pożywienia lub kurzu. Objawy zakażenia są nie charakterystyczne, dziecko traci apetyt, źle śpi, skarży się na bóle brzucha, głowy, jest blade ma podkrążone oczy czasami wysypki skórne, stany podgorączkowe.
W początkowym okresie zakażenia objawy są bardzo dyskretne lub nie występują.

Owsik ludzki występuje wyłącznie u człowieka. Samica ma długość ok. 1 cm., a samiec jest niewidoczny gołym okiem. Samice w okresie 4 tygodni wychodzą przez odbyt i na skórze składają olbrzymią ilość jaj, z których po 6 godzinach wylęgają się larwy. Wracają one ponownie do odbytu, lub przenoszone są poprzez ręce do ust. Właśnie w tym okresie dzieci skarżą się na uporczywy świąd, śpią niespokojnie, typowe jest zgrzytanie zębami przez sen. Rozpoznanie stawiamy na podstawie wymazu pobranego z okolicy odbytu, lub na zaobserwowaniu obecności pasożyta w kale.
Leczeniu podlega cała rodzina (wyjątkiem są niemowlęta). Sporadycznie wystarczy jedna kuracja. W intensywnym zakażeniu należy kurację powtórzyć kilkakrotnie.

Gardia intestinalis bo tak brzmi prawidłowa pełna nazwa pasożyta występuje w dwóch postaciach: trofozoitu i cysty. Trofozoit bytuje w ścianie jelita cienkiego powodując bóle i wzdęcia brzucha, utratę apetytu, luźniejsze stolce. Cysty natomiast wydalane są z kałem. Zarażenie może samoistnie ustąpić, ale u niektórych osób utrzymuje się latami. Rozpoznanie stawia się na podstawie badania kału, lub treści dwunastniczej. Obecnie wykorzystywane są testy serologiczne, wykrywające obecność antygenu lamblii. Badamy wszystkie osoby w otoczeniu, leczymy bez względu czy występują objawy kliniczne czy nie.
Leczenie jest prowadzone przez lekarza. Badania kontrolne kału wykonujemy po dwóch tygodniach i powtarzamy kilkakrotnie.

Glista ludzka - Ascaris lumbricoides jest dużym pasożytem mierzy około 30 cm. W rozwoju jej jest bardzo ciekawa rzecz, mianowicie aby na stałe zasiedlić jelito cienkie odbywa ona wędrówkę z krwioobiegiem, poprzez wątrobę, płuca skąd jest odksztuszana i wraca do jelita, gdzie produkuje olbrzymią ilość jaj. Właśnie dlatego objawy kliniczne są różnorodne. Glista wydala substancję o silnym działaniu alergizującym, dlatego u dzieci często występują: wysypki, zapalenia oskrzeli nieżyty nosa, obrzęki powiek, przewlekle utrzymujący się kaszel. Długo trwająca inwazja pasożyta prowadzi do niedoborów wagi, a nawet do zahamowania rozwoju fizycznego i umysłowego. Podstawą rozpoznania jest badanie kału.
Leczenie rozpoczynamy w przypadkach rozpoznanej glistnicy, jak i przy podejrzeniu. Leczenie trwa 3 dni , po dwóch tygodniach trzeba skontrolować efekty leczenia - wykonać badanie kału.

Żywicielem tasiemca jest człowiek, natomiast postacie larwalne rozwijają się u bydła. Zakażenie następuje w przypadku spożycia surowego lub niedogotowanego mięsa. Tasiemiec w jelicie cienkim człowieka osiąga długość 4-10 m, żyć może do kilkudziesięciu lat. Najczęstszymi objawami są: utrata apetytu , bóle w nadbrzuszu, osłabienie, zaburzenia snu. Rozpoznanie tasiemczycy staję się łatwe z chwilą wydalania członów tasiemca. Wyglądają one jak płaskie, białe prostokąciki. Badanie kału wykazuję obecność jaj tasiemca wykonywane są również badania serologicznena na obecność swoistych antygenów tasiemca.
Leczenie polega na jednorazowym podaniu leków po lekkim śniadaniu, skuteczność leczenia oceniana jest na 95%.

Podstawowe czynności to zapobieganie wkładaniu do buzi rąk ubrudzonych ziemią, znalezionych kamyczków, gałązek, mycie rąk przed posiłkiem, po skorzystaniu z toalety i zabawach ze zwierzętami.

Do picia należy podawać tylko wodę przegotowaną

Dokładnie myć warzywa i owoce

Nie podawać dziecku surowego ani niedogotowanego mięsa.

Regularnie odrobaczać zwierzęta domowe( pies, kot).