Atopowe zapalenie skóry jest przewleką nawracającą chorobą o nieznanej etiologii, rozwijającą się na podłożu zaburzeń w układzie immunologicznym. Charakteryzuje się silnym świądem, rumieniem, zmianami sączącymi i strupami. Œwiąd skóry często powoduje zmiany w zachowaniu dzieci, które mogą być kapryśne i niespokojne. Choroba rozpoczyna się najczęściej ok. 2-3 miesiąca życia i charakteryzuje się przewlekłym przebiegiem z okresami zaostrzeń nawet do wieku dorosłego. Wraz z wiekiem okolice ciała zajęte przez chorobę zmieniają się. Początkowo zajęta jest twarz a w późniejszym okresie średnio od 10 miesiąca życia zmiany dotyczą dodatkowo wyprostnych części kończyn. U starszych dzieci zmiany zlokalizowane są głównie po stronie zgięciowej łokci i kolan oraz na szyi. Postępowanie rozpoczyna się od zdiagnozowania, leczenie polega na usunięciu czynników wywołujących, ochronie warstwy rogowej naskórka, stosowaniu antybiotyków i leków przeciwzapalnych.

Częstość występowania atopowe zapalenie skóry jest zróżnicowana zależnie od lokalizacji geograficznej. Od 10% w krajach Europy zachodniej nawet do 20% w niektórych częściach Rosji, natomiast w Finlandii notuje się jedynie 4,3%. Zauważono również zależność polegającą na wzroście zachorowalności u ludzi, którzy migrują do rejonów o dużej częstości występowania tej. Nie stwierdzono bezpośredniego związku między częstością występowania a płcią, rasą, natomiast istnieje zależność choroby pory roku i obciążenia rodzinnego.

Nie znana jest do końca etiologia atopowego zapalenia skóry, uważa się, że zarówno czynniki genetyczne, jak i środowiskowe, odgrywają główną rolę w jej powstawaniu.

Genetycznego podłoże choroby nie zostało potwierdzone jednak na podstawie obserwacji klinicznych dziedziczenie predyspozycji jest przyjęte ogólnie. Obserwuje się 60% prawdopodobieństwo występowania atopii u dzieci spośród których jedno jest dotknięte tym schorzeniem, odsetek ten wzrasta do 80% gdy chorują obydwoje rodzice. Jak stwierdzono spośród chorych dzieci 40% ma w rodzinie conajmniej jedną osobę w pierwszym stopniu pokrewieństwa, u której stwierdzono atopowe zapalenie skóry.

Spośród czynników środowiskowych należy wymienić : substancje drażniące, alergeny zarówno wziewne, jak i kontaktowe, klimat, potliwość, drobnoustroje, niektóre pokarmy. Powodują one zapalenie i podrażnienie co prowadzi do zniszczenia bariery ochronnej skóry umożliwiającej przedostawanie się do organizmu innych szkodliwych czynników. Œwiąd występujący w atopowym zapaleniu skóry jest powodem drapania się i dodatkowego uszkadzania bariery ochronnej. Jak stwierdzono osób chorych na atopowe zapalenie skóry występuje obniżenie progu świądu. Natomiast drobnoustroje bezpośrednio uszkodzają skórę, oraz wzmagają wytwarzanie IgE prowadząc do nasilenia alergii. W pierwszym roku życia także alergeny pokarmowe np: mleko, jajka, orzechy, ryby, mogą prowokować reakcję alergiczną. Zmiany skórne w przebiegu atopowego zapalenia skóry mogą również zaostrzać się w kontakcie z wełną, włóknami sztucznymi